چرا ایستاده ای ؟
بنشین !
بنشین که تازه های عشق قدیمی را
هنوزتکرارنکرده ایم
هنوزلباس ساده ی عروسی را
برتن نکرده ام
که چشمهای آفتابیم را
که به رفتن غریبانه ات
به ابرو مه و تلاطم دریا بسپارم
چرا ایستاده ای ؟
بنشین که
هنوز سیب گازرده ی عشقمان
نیمه است
بنشین که آشیانه ی سبزمان هنوز
پائیزکوچ را
درخش خش برگهای خزان خورده ی رفتن
نمی فهمد
بنشین هنوزرود است
که من تنها شوم
و تو رهگذرشب و جاده ها
زیــرقـطار شـام و سحـرخـودکشی کنم
ازمن که نیست هیچ خبرخودکشی کنم
بیــنند رفته ام بـه سفــرخودکـشی کنم
درچــــارراه عـــــمــر اگــرخودکـشی کنم
باشــم ؛ اگرچه بـــاردگـرخودکـشی کنم
دختره ازپسره پرسید من خوشگلم ؟
گفت نه !
پرسید دوستم داری ؟
پسره گفت نوچ .
دختره دوباره پرسید اگه بمیرم واسم گریه میکنی ؟
پسره گفت اصلأ !
دختره چشماش پرازاشک شد وهیچی نگفت .
پسره بغلش کرد و گفت :
تو خوشگل نیستی ؛ زیباترینی ،
تو رو دوست ندارم چون عاشقتم ؛
اگه بمیری واست گریه نمیکنم ؛ چون منم میمیرم !
